Iam in altera philosophiae parte

Beatum, cui etiam in senectute contigerit, ut sapientiam verasque opiniones assequi possit.

Photo 1602168431602 9bfa3722a472

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Praeclare enim Plato: Beatum, cui etiam in senectute contigerit, ut sapientiam verasque opiniones assequi possit. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret.

Duo Reges: constructio interrete. Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Morbo gravissimo affectus, exul, orbus, egens, torqueatur eculeo: quem hunc appellas, Zeno? Sic vester sapiens magno aliquo emolumento commotus cicuta, si opus erit, dimicabit. 

Quid paulo ante, inquit, dixerim nonne meministi, cum omnis dolor detractus esset, variari, non augeri voluptatem? Hi curatione adhibita levantur in dies, valet alter plus cotidie, alter videt. Cum autem venissemus in Academiae non sine causa nobilitata spatia, solitudo erat ea, quam volueramus. Eam si varietatem diceres, intellegerem, ut etiam non dicente te intellego; Eadem nunc mea adversum te oratio est. Nescio quo modo praetervolavit oratio. Quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. Videmusne ut pueri né verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Fortitudinis quaedam praecepta sunt ac paene leges, quae effeminari virum vetant in dolore. Haec para/​doca illi, nos admirabilia dicamus.

  • Istam voluptatem perpetuam quis potest praestare sapienti?
  • Hos contra singulos dici est melius.
  • Quodsi vultum tibi, si incessum fingeres, quo gravior viderere, non esses tui similis;
  • Nos autem non solum beatae vitae istam esse oblectationem videmus, sed etiam levamentum miseriarum.

Quod idem cum vestri faciant, non satis magnam tribuunt inventoribus gratiam. Quod quidem iam fit etiam in Academia. Quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. Quo tandem modo? Quae quidem vel cum periculo est quaerenda vobis; Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. Poterat autem inpune;Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare? Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Bonum integritas corporis: misera debilitas. Potius inflammat, ut coercendi magis quam dedocendi esse videantur. 

Graecum enim hunc versum nostis omnes-: Suavis laborum est praeteritorum memoria. An vero displicuit ea, quae tributa est animi virtutibus tanta praestantia? Conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. Illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur, sapientis omnis esse semper beatos; 

Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Sed ut iis bonis erigimur, quae expectamus, sic laetamur iis, quae recordamur. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Utram tandem linguam nescio? Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Ampulla enim sit necne sit, quis non iure optimo irrideatur, si laboret? Nec hoc ille non vidit, sed verborum magnificentia est et gloria delectatus. Quas enim kakaw Graeci appellant, vitia malo quam malitias nominare. 

Comments

You must be logged in to leave a comment

Call to Action